به گزارش خبرنگار ما؛ در آستانه‌ی روز ملی روستا و عشایر، نگاه‌ها به سوی نقاط روشن امید در سرزمین بی‌کرانمان دوخته شده است؛ جایی که زمین با دستان پینه‌بسته‌ی انسان معنا می‌گیرد و نفس زندگی از خاک تا آسمان امتداد می‌یابد.

این مناسبت، فرصتی برای پاسداشت مردمانی است که ساده می‌زیند، اما بی‌اغراق ستون‌های استوار پایداری و خودکفایی ایران اسلامی هستند. آنان که در سکوت و صلابت دشت‌های دور، ریشه‌های هویت ملی و اقتصادی کشور را آبیاری کرده‌اند.

روستا؛ آغاز زندگی و پیوند با طبیعت

در هر کلبه‌ی خشتی و گلی روستاها، نوری از مهربانی و صفا می‌تابد و در هر کوچ عشایری، قلبی به وسعت وطن می‌تپد. روستا در حقیقت، همان آغاز است؛ آغاز زندگی، تلاش خستگی‌ناپذیر و پیوندی جاودان میان انسان و طبیعت بکر.

پیشرفت و آبادانی، ریشه در خاک سرزمین‌های پرعظمت

بر این اساس، روز ملی روستا و عشایر یادآور این مسئله‌ی خطیر است که مسیر پیشرفت و آبادانی حقیقی کشور، از دل همین خاک‌های پربرکت و دستان پرزحمت روستاییان و عشایر می‌روید. حمایت از این قشر عظیم، در حقیقت سرمایه‌گذاری بر روی امنیت غذایی، تقویت بنیان‌های اقتصادی و صیانت از میراث فرهنگی و طبیعی ایران است.

بیایید در این روز، با تجدید احترام به تلاش خالصانه‌ی روستاییان و عشایر، عهد خود را برای توجه بیشتر به ظرفیت‌های بی‌نظیر این جوامع و نقش محوری آنان در چشمانداز توسعه‌ی کشور، مستحکم‌تر کنیم.

نویسنده خبر:
مهشید افشاری دانشجوی مدیریت اطلاعات سلامت ورودی ۱۴۰۱